Atyazı Çevirisi Bülent ATUK Ankara - 08.Nisan.2005
Hala çılgınsın.
Bu güzel. Japon.
Sana para da getirdim. Sana olan borcum bu.
Harika, kullanabilirim bunu.
New York nasıldı? Ne zaman döndün?
Üç ay önce, sonra gittim, ama döndüm.
Rosalie'nin annesi? Ailesiyle mi?
Annesi yeniden evleniyor.
Biliyorum. Davet aldım.
Gidecek misin?
Evet.
Sen?
Sanmam.
Seni özledim. Ne kadar oldu? 5 yıl mı?
Geri döneceğini sanmıyordum.
Ama buradayım.
Boşandıktan sonra Rosalie ile görüşüyor musunuz?
Evet...ne zaman istersek. Küçük kızımız var.
Birbirimizden asla nefret etmedik. Yalnızca aşık değildik.
Sen terk ettiğin için benimle evlendi.
Fransa'da mı kalıyorsun?
Evet.
Ya o? Yeniden evlendi mi?
Rosalie mi? Evlenmedi.
Metal kırpıntısı işindeki bir adamla birlikte yaşıyor...
...ama büyük bir iş.
Arabaları, tekneleri ve trenleri ıskartaya çıkartıyor.
Dördüncü bölümden iki grubu konuşuyorduk, değil mi?
Sonra bu ikisi. Aynı fiyata.
Onları krikoyla kaldırmak anlamsız, nasılsa kalkıyorlar.
Kapasitesi?
Saatte 20 ton.
Cesar ! Telefon.
Rosalie.
Baylar. Anlaştık. Kardeşimi gönderirim sonra.
İşi bitirdik. Anlaştık.
Ödemelerde?
Üçte bir. Nakit al. Çek yok. Nazik ol.
İçki içerseniz, sen öde. Albert !
Selam ! Evet, sevgilim.
Hayır, giyiniğim ve hazırım.
Ne ? Onu gidip alayım mı?
Hayır, söylemedin bana, ama önemi yok. Giderim.
Ne? Siyah kravatım, siyah ayakkabılarım, bana dediğin gibi.
Erkek kardeşlerim Belediye'ye gidiyorlar ha? Tamam.
Evet, ben de. Tam orada ol !
Tamam! Belediye! Marcel Packard'ı getirecek.
Acele et! Sizler, hepiniz giysili misiniz?
Ceketini ilikle !
Jerome, damadı getireceğiz.
Albert, Buick'i al. Gidelim !
Neyle traş oluyorsun?
Bozuk para hazır mı?
Hollanda'yı ara !
Arkadaşım Fantin'i tanıyor musun?
Bay Fantin, kardeşim Jerome.
Demek...şahit olacaksınız, Bay Fantin?
Evet, sizin gibi.
Ya sen, Henri...korkuyorsundur, umarım !
Onun dördüncü seferi...o korkmuş olmalı.
Hayır, üçüncü.
Rosalie ve Carla'nın babası...Dr. Guérin.
Ve sen.
Kes şunu Simon, yoksa görürsün.
Loise ! Böyle konuşma.
Yastık.
Delirdin mi? Kapıyı çalamıyor musun?
Demek sensin. Ya sen kimsin?
Elbisem !
Saatten haberin var m?
Tam soracaktım.
11.45, düğün öğlen.
Ne zaman kalktın?
Çiçekler. Unuttum.
Lütfen, çiçekçi Conot caddesinde. Çabuk, lütfen.
Konuklar bol miktarda gönderdiler... hem de bedava.
Hayır, gelinin çiçekleri... Hani bir buket olur ya.
Şimdi acele et.
Öp beni.
Catherine.
Orada ne görüyorum?
Seni ormanın derinliklerine götürüyorum.
-David? -Sana söylemedi mi?
Anne?
David'in geleceğini neden söylemedin?
Sana söyledim.
Söylemedin.
Demek, söylememişim.
Bugün karşımızda...
vergi müfettişi, 29 Mart 1915 Versailles doğumlu,
her ikisi de ölmüş olan Georges Marrieu ve Marie Antoinette Cadet'nin
oğlu Henri Marrieu ile...
mesleği olmayan, 10 Eylül 1920 Viyana Avusturya doğumlu,
her ikisi de ölmüş olan Frederick Artigues ve Gertrude Grept'in
kızı, Louis'den ayrılmış Lucie Artigues...
...Edgar Jamet...ve
Lucie Artigues ve Francois Guérin bulunmaktadır.
Henri Marrieu, Madam Lucie Artigues'yu
eşin olarak kabul ediyor musun?
Selam, Marité.
Carla!
David, geciktin.
Artık neredeyse tanıyamıyorum onu.
Fransa'da mıydın?
Gördüğün gibi.
Gidelim, yeni evliler ! Gidelim.
Michel'i anımsıyor musun?
Yağmur yağıyor !
Şemsiyeler arabada.
Gülümseyin.
Louise ve amca, Albert'la.
Marcel nerede?
Yolu biliyor mu?
İzleyecek.
Çizgi roman mı üretiyorsun?
Evet, dediğim gibi.
Bağırma.
Kaç yaşındasın, Marité?
Neredeyse yirmi.
Onsekiz.
O yüzden ona dedim ki, Bay Bacchino,
aradığın zaman 10.000 markım olacak.
Bacchino'nun suratı...
Fena değil, ha?
Hoş çoraplar.
Harika biridir.
Kendini yetiştirmiş biri.
Onu geçmiyor musun?
Bundan hoşlanmaz.
Ne?
Birşey yok.
Devam et, bisikletlerden sonra.
Yaklaştığımızda o hızlanıyor.
Çok kötü.
Yolu biliyor musun?
Hız levhasını görmedi. Keşke polis olsaydı.
Şükür iyi reflekslerim var.
Şanslıymışız.
Yedi kişiyi öldürebilirdin ! Sarhoş musun?
Sakince anlatayım...
Bana birşey anlatma ! Tamam !
Peki. Tamam.
Yolun ortasındaydı, onun için diyorum ki,
eğer girseydim, çocuklar ölmüştü...
sola kıvrılıp şarampole kontrollü kaydım,
ve devam ettik.
Ama çok iyi olman gerekir.
Birazcık daha...üff! Doğru ağaca !
O iyi kullanır.
Hiç de eğlenceli değildi.
Tamam, hatalıydım,
ama öteki herif bu kadar hızlı gitmek için deli olmalı.
Ne oldu?
Hiçbirşey. Sakin olun.
Üstüme doğru geliyordu.
Eğer ileri gitseydim çocuklar ölmüştü.
Marifet sayılmaz.
Bu lanet köpeğin nesi var?
Sonsuza dek buralarda dolaşıp duracak mıyız?
Neden burada bekliyoruz? Ne halt ediyorsun sen?
Oraya. Dışarı.
Bu nedir? Şimdi harika görünüyorsun.
Sana cidden üzüldüm.
Bir Boeing ! Orly'ye iniyor.
Benim Bach'ım değil mi bu? Benim Bach'ım. Bunun gibi.
Çift zamanlamalı.
Çok bilir mi?
Hayır. Yalnızca bu. Ezbere öğrendi.
Ne için?
Benim için.
Karın var mı? Çocuk?
Hiçbirisi yok...yalnızca işim.
Biliyorum. Çok iyi tanındığını duydum.
Beni tanıyor musun?
Artık tanımıyorum.
Ne kadar da güzel.
Kızım mı? Evet.
Biz ikimiz de çok emek verdik.
Silvia Teyze'yi arabayla götürür müsün?
Seni rahatsız etmekten nefret ediyorum.
Hayır. Jerome'nin anahtarlarını al. Öteki arabayı süremem.
Bana öyle bakma.
Geliyorum.
Nasıl gidiyor?
İyi.
Sen...sen kuzen misin?
Kimin?
Ailenin. Rosalie'lerin.
Sanmıştım ki...
Burada çok var da onlardan.
Nerede o?
Bir kadınla birlikte ayrıldı.
Ne anlatıyordu sana?
Kim?
Rosalie. Konuşuyordunuz.
Sana gerçeği söyleyeceğim, Cesar.
Rosalie'yi seviyorum.
Bu normal...herkes onu sever.
Hayır, ama...
ciddi misin?
Evet.
Ne zamandır?
Kendimi...
bildiğimden beri.
Ne demek bu şimdi?
Senden önce...Antoine'dan önce.
Bu çok kötü.
Her neyse, söylediğin iyi oldu. Çok iyi.
Çok iyi.
Cesar, benimle dans etmiyor musun?
Hemen geliyorum !
Gitmeliyim. Çalışmam gerek.
Şu lanet mavi hala uymadı.
Bitti. Georges'u görmeye gitmeliyim.
Fena değil.
Yoruldun mu?
Pokerini iptal edemez misin?
Olanaksız.
Uyu sen.
İyiydim, değil mi,...tüm gün?
Olağanüstüydün.
Puronu at.
Puromu attım. Olağanüstüyüm.
Bu herif...
hoş, değil mi?
''Herif'' mi? Bir ''herif'' tanımıyorum.
Adını anımsayamıyorum...neydi?
Daniel? Dany?
David ! Evet, bu.
Çok hoş.
Belki biraz çok fazla farkında...
Birazcık...
demek istediğimi biliyorsun.
Biliyorsun, biraz...
Biraz ne?
Biraz...yumuşak başlı adam.
Tıpkı senin gibi. ''Çekici'' denir.
Aradığım sözcük buydu.
Tam olarak ikinizin arasında ne geçti?
Hiçbirşey.
Herşey...hiçbirşey... Böyle yapma bana!
Herşey mi, yoksa hiçbirşey mi?
Bir soru soruyorum, yanıt ver. Hayat bu!
Ne olursa olsun, umurumda değil.
Umurunda değilse, neden bağırıyorsun?
Yalnızca sana soruyorum.
Antonie'ı tanıdığımda onu tanıyordum.
Antione ile evlenmeme izin verdi...en azından böyle sanıyorum.
Hepsi bu.
Onu görünce ne hissettin?
Çok iyi.
Hoş biri, ama...
Ona bir yumruk atmamın bence sakıncası yok !
Sen bir ''herif''sin, ama izninle belirteyim ki kötü bir "herif".
Kötü bir herif.
Biraz yumurta pişirir misin?
Konserve açarım.
Lütfen.
Pas.
Yükseltiyorum.
Kart.
Yokum.
100.
Yokum.
Ful.
İçecek birşey?
Bana bira.
Lütfen, bir bira getir.
İki...üç...
Ve bir votka.
Bir kart ver.
Bugün gerçekten çok iyisin.
Sevgilim, bize biraz da buz getir.
Neydi?
Üç as.
Seni sevmiyorlar.
Öyle.
Yokum. Ne biçim bir kuyruk acısı.
Beni duymuyor musun?
Emmanuel ölmüş.
Şaka mı? Emmanuel'de kim?
Biliyorsun. Carla'nın...
kocasından ayrılmak istediği çocuk.
Kahretsin ! Ne zaman?
Bu sabah.
Biraz gıcık olduğunu söylememiş miydin?
Ama demiştim ki...ne fark eder ki?
Daha yeni Orly'de karşılaşmıştık onunla.
Zavallı adam...
Buzu getirir misin?
Tuhaf, iki ay içinde hepsini unutmuş...
ve gülüyor olacak kadın.
Bunu ona söylemelisin.
Bana kızdın mı?
Ful.
İnanılmaz.
Hiç buz kaldı mı?
Hiç buz yok.
Bir tur daha oynayalım.
Birkaç el yalnızca...yoruldum.
Beni "ful"le fena yendi..."kent"e karşı.
Fena değil.
"Ful", "Kent"ten üstündür.
Çeki birkaç gün kullanma.
Merak etme.
Sağol Rosalie.
Onu affedin. Uykusu geldi. Uzun sürdü.
Kimsiniz...Marité? Cesar.
Rosalie orada mı?
Yok mu?...
Evet, Carla'yı tanıyorum.
Ne yaparsın, işte?
Yani, Rosalie orada yok mu?
Hayır...tamam, sağolun. Hoşçakalın.
Marité, benim yine.
Dinle, şimdi hatırladım yarın,
Rosalie 09.00'da benim için çeviri yapmaya gelecek.
Düşündüm ki senin şu arkadaşlarınla birlikte olabilir...
biliyorsun...sarı arabalı çocuklar.
Öyledir.
Adresi ne?
Telefon değil, adresi.
Lütfen...beklerim, sağol.
Acelen mi var? Tepeme çık !
Seni görmeye geldim.
Ne hakkında?
Rosalie'yi arıyorum...çünkü onda...
onda anahtarlarım var.
Onu görmedim? İçki içmeye gelir misin?
İsterdim, ama zamanım yok.
Bir arkadaş. Onunla çalışıyorum.
Eğer gelmiyorsan, araba için yer...
Hey, sizi tembel soytarılar !
Şu pisliği getirdiniz ha?
Yeni çizimi gördün mü?
Burnun sarı.
Öyleyse göster bana.
Bak...kalemini ver.
Fotoğrafı buraya koy.
Bak, başlık karşı tarafa dek geçiyor,
ve çiziliyor...burada.
Nasıl dersen.
Çünkü bunun gibi...
Buradasın.
Şimdi Cesar'ı gördüm. Seni arıyordu.
Eminim arıyordur.
Geldiğine sevindim.
Herkesi tanıyor musun?
O hariç. Georges, gel merhaba de, güzelce.
Tanıştır yeter.
Hayır. Tarz yanlış.
Bok.
Aptal ! Yırtma ! Harika olmuş.
110 kilo ama şakadan anlamıyor.
Sen kendininkini anlarsın.
Georges'a Underwood çizgi romanını göster.
Zamanın var mı?
Tabii, ama bir şartla...kahve hazırlarsan.
Terbiyeye bak. Seni köylü.
Hayır, haklı. Herkes istiyor mu? Nerede pişiriliyor?
Orada kapının ardında. Kahve ise masada.
Kapının dışında.
Şu karışıklığa bak ! Hiçbirşeyi aşağıya koyamaz mısınız?
Cezve şekerin üstünde, şeker belli ki düşmeye...
hazır.
Her zamanki gibi şakacısın.
Ciddiyim.
Birşey yok.
İşine bak, lütfen, ben getiririm.
Tamam ama tertemiz bırakmak isterim.
Ortada birşey kalmamalı.
Nikah iyi geçmiş diye duydum.
Çok iyi.
Yalnız mısın?
Rosalie nasıl?
Albert'in doğum gününe geliyor musunuz?
Bilmiyorum. Evet, olabilir.
Bir bira verir misin?
Yiyecek birşeyler?
Evet. Ne varsa.
Mutfağa bir tabak hazırlat.
Size diyeceğim, mektupta öyle diyor.
Nasılsın?
Ya sen?
İyi.
Sorun mu var?
Özel birşey yok.
Nicole üzgün.
Evet, hep canı sıkkındır.
Doğru, bir bakıma.
Bilmiyorum, ama...
Yiyecek birşey ister misin?
Sana daha uygun bir tip.
Kimden daha?
Bilmem, senin kızlarını hep beğenmişimdir...
ama Nicole, o...
hep oradadır, ne olay çıkarır, ne bir söz söyler...
ama öteki...
Nedenini anlıyorum, ama...
Marcel, "öteki" terimini kullanmasan memnun olurum.
Hiçbirşey bilmiyorsun, onun için yalnızca sus !
Konu ettiğimiz sürece...
Anlamadı.
Haydi, bırak onu.
O rahat değil. Sandalye istemez misin?
Nereye bırakayım seni? Cesar'a.
Hayır, eve. Kızımla olacağım.
Hiç Cesar'da kaldı mı?
Evet.
Neden birlikte yaşamıyoruz?
Evet. birlikte yaşayalım.
İnanılmazsın...ya da tamamıyla delisin.
Hiçbiri. Ben ciddiyim.
Beş yıl ortadan kaybol, geri dön...
ve benden herşeyi bırakmamı iste!
Yalnız sen yoksun hayatta.
Onu seviyor musun?
Evet, seviyorum.
O orada, o var hayatta.
Beni kaybederse, beni geri getirmek için dünyayı dolaşır.
Bu da beş yıl sürmezdi.
Seninle yaşasaydım, ben de peşinden gelirdim. Ne olmuş yani?
Gittim. Sen yaşadın, ben de.
Geri döndüm ve sen uçmuşsun. Kahretsin !
Öp beni.
Orada, değil mi o? Aptalı oynama.
Cesar, yanlış olan ne?
Çıldırmışsın. Dur, Cesar.
Doğru, birbirinizi tanımıyorsunuz.
Bu Cesar.
Coline?
Üst kata bakmak ister misin?
Burada değil mi?
Neler oluyor?
Poker oynuyordum. Birşey yapmadım.
Sonra o gitti. Hiçbir yerde yok.
Buraya gelir sandım, diğer zamanlarda yaptığı gibi.
Neyse, şimdi gidiyorum.
Böyle olmaz. Kahve iç önce.
Coline, bize omlet yap, büyük olsun, olur mu?
Onu korkuttun belki de.
Dışarıda dolaşıyordur. Döner.
Dolaşıyor. Onu korkutmam. Katıyım, hepsi bu.
Telefon et. Belki dönmüştür.
Hayır, daha yoldayken aradım.
İki katına çıkaracaklar. Sanırım daha çok alabiliriz.
Dene. İyi olur.
Tatlım, yapma şunu.
Cesar nakliyeyi öder mi?
Nikahta karşılaştığımız şu adamı tanıyor musun...David?
David? Ha, evet.
Her neyse, onun evinde değildir.
Onun çocukluğunun geçtiği yaz evini hatırlıyor musun?
Belki de ona satın almalıyım orayı. İyi fikir, ha?
İşlerin nasıl?
Bu çok iyi.
Gerçekten çok iyi. Bu...
Uzman değilim.
Bilmiyorum...çok...canlı buldum.
Rahatlatıcı.
Ne yapıyorsun burada?
Her yerde seni aradım.
David'leydim.
Ama onu dün gece gördüm.
Biliyorum. Yukarıdaydım. O bilmiyor.
Bu sabah Wilkinsen ile görüştüm.
Bakır için? Gittin mi?
Anlaştık.
Ağırlığa göre istediler. Ben de parça başı satabileceğimizi söyledim.
Ne dediler?
Ağırlığa göre 2.5 katı ücrette anlaştık.
İyi.
Onunla yattın mı? -Hayır.
Bu nedir?
Marianne dairesini yeniden düzenlememi istedi.
Para ödeyecek mi?
Tabii.
Eğer durumun bozulursa, sana koltuk çıkarım.
Bu ne?
Seni ararken Antoine'a gittim.
Bir tablo mu?
Çok hoş. Gerçekten hoş.
30 bin.
30 bin Frank verdim. Sevindi. Zavallı adam.
Ama Cesar ?
Ne?
Birşey yok.
Yanlış mı yaptım?
Antoine'a ya hiçbirşey ödeme, ya da daha fazlasını ver. Anladın mı?
Bana söylemedi.
Tabii söylemez.
Tabii, daha fazla eder. Ne aptallık ?
150 ya da 200 bine ne dersin?
Zarfa adresi yaz. Çek gönderirim.
Uzman değilim.
200 bin.
Ayda beş tane satsa böyle, milyoner olur demek.
Yorgun musun?
-Hiç uyumadın mı. -Hayır.
Madeleine'de içmeyi yeğlersin.
Sana banyoyu hazırlayayım.
Ne yapıyor şimdi?
Söylemiştim ya çizgi roman.
Evet. Çizgi roman.
Başka bir ressam.
Hayır, fena değil.
Hiç fena değil.
Yaptığı işte başarılı.
Ben de ressamlığa başlayacağım.
Nereye gidiyorsun?
Catherine ile doktora.
Ne dedi?
Ne zaman dönmüş olacak?
İyi, yarın ararım. Sağol. Hoşçakal.
Kim?
Marité. David aramış.
Yani?
Birşey yok.
Hazır mısın? Burnuna bak.
Şu piç beni rahatsız etmeyi kesse iyi olur !
Cidden, ne buluyorsun onda?
Yakışıklı mı? Ben de öyleyim, kendime göre...
ve görünüşte, senin dediğine göre...
Bir anlam bulmaya çalışma.
Anlaştık.
Ya...zeki mi?
Bir Proust olamaz, bağışla ama...
Bağışlıyorum.
Burayı seviyorum.
İstersen sana alırım...
barı, çiçekçiyi, tüm sokağı.
Çizmeyi sevmiyorum, ben para kazanırım. Para !
Çok şık. Bir daha yap.
Biraz tereyağı lütfen.
Her neyse, gerçeği asla bilemeyeceğim.
Ama Cesar, gerçeği biliyorsun, görüyorsun.
Birlikteyiz.
İsteseydim, onunla olurdum. Özgürüm ben.
Onu düşünmediğini söyleme bana.
Onunla görüşmeyi sürdürüyorsun.
Ayrıca, evet...
Onu düşünüyorum.
Yakışıklı mı, bilmiyorum. Umurumda değil.
Neden seni sevdiğimi bilmiyorum...
-Ama seviyorsun beni. -Evet.
Anlaşılan bu seni rahatsız ediyor.
Ne yapıyorsun?
Bazı evraklarla uğraşıyorum.
Yarın Epernay'a gidiyoruz.
Biliyorum.
İstediğini yapacağım.
Onunla görüşmeyeceğim.
Bana inanmıyor musun?
Davetsiz misafir olmuyorum ya? -Hayır.
Geçiyordum. David'i göreyim dedim.
Oraya gittim, bir kız burada olduğunu söyledi.
Oldukça sevimli bir kız.
Bravo.
Bravo, tabii.
Bana da kahve.
Kahve, lütfen.
Çünkü...
konuşmamız gerek.
Sonra geleyim mi?
Hayır, kahveni iç. Kalabilir, değil mi?
Rosalie hakkında konuşmak istiyorum.
Yazacaktım, sonra dedim ki, hayır...
onunla yüzyüze görüşüp konuşuruz.
Sonuçta insanız, değil mi?
Çok basit. Üç mutsuz insan.
Ben, çünkü onu seviyorum, o benim...
Bu konuda zorlama yapmayacağım.
Sen, çünkü açı çekiyorsun.
Tabii, düşüncelerin var, Tanrı bilir neleri hayal ediyorsun...
ve Rosalie, yüreğini bölecek. Hepsi bu.
Ama eğer seni seviyorsa...
Beni seviyor, doğru, ama babamın dediği gibi,
"Aşk, bir kadını kör etmez".
Oldukça çekici bir adamsın, evet, öylesin.
Ama Rosalie'yi tanımıyorsun.
Tabii, kızdı kastedilen...
kadın değildi...
Öyle. Ve bu kadın kendi yolunu çizdi.
Tabii, erkekler, para ve yaşam çizilen bu yolda eşlik edenler.
Her neyse, evleniyoruz.
Ne zaman?
Gün...evraklar hazır olur olmaz.
Kahvem?
Sana söylememiş olabilir, ama...
hamile.
Ben söylüyorum işte.
Herkesin kendi tarzı.
Değil mi, Michel?
Bak, herşeyi onun için feda ettim. Herşeyi.
Pişman değilim.
Hiçbirşeyde tereddüt etmedim. Hiçbirşeyde.
Hatta ben...
bir adam bile öldürdüm.
Aptalca bir hareket.
Hayat hikayemi istemezsiniz.
Borcum ne kadar?
Konuştuğumuz için memnunum. İkiyüzlülükten nefret ederim.
Selam.
Burada kimse yok. Neler oluyor?
Dilinizi mi yuttunuz?
Neyi var?
Hazır mısın? Epernay ne kadar uzaklıkta?
Bilmem. Epernay'a hiç gitmedim.
Ayakkabılarımı gördün mü?
Hayır, ama şimdi görüyorum.
27 bin.
Etiketi üzerinde bıraksaydın bari.
Kötü mü görünüyor?
Mavi takıma sarımtrak ayakkabı mı?
Eve geri dönmeye zamanım yok.
Öyleyse böyle git.
Ne yapıyorsun?
Arabada bir çift daha var.
Bu beşine gelince, pratik olarak yeniler.
Bak, diyeceğim, kromu görebilirsin.
Eğer yenilerse, neden satıyorsun?
Tamamen yeni politika. Daha fazla buhar olmadan, hazır.
Yalnızca alırım ve soru sormam.
Eğer alıcı bulamazsam, bakır olarak parçalarım.
Dizellere bakalım.
Yemek istemez misiniz? Acıkmadınız mı?
İyi, gidelim.
Hoş görün, genç Rizzo'ya dikkat et.
Ötekilerle çalışmayı yeğlerim.
Beni izleyin, baylar ! Aç mısın?
Hangi yılın?
1968.
Belgeli mi?
Kesinlikle.
Zeminde, gri mermer....sıkıyor muyum?
Hayır, hiç.
Sonunda, siyah taştan bir şömine.
Doğal bir taş, cam gibi kırılgan.
Hizmetçiler bile dokunamaz.
Salonda, yedi kapı...
kocaman pencereler, Pitti Palace'takiler gibi.
Affedersin. Birini gördüm. Hemen dönerim.
Nasıl buldun beni?
Cesar'ın bürosu telefonu verdi, geldim.
Neden ama?
Demek evleniyorsunuz. Hamile misin?
Ne?
Bu hikayeyi kim uydurdu? Kim söyledi bunu? Cesar mı?
Ne zaman? Bu sabah mı?
Gerçekten çok aptalsın. David'le dönüyorum.
Benim için fazla adam öldürme.
Bu kadarı fazla !
Biliyorum.
Bu yüzden gidiyorum.
Gidiyor musun?
Gitmek ne demek?
David'lere gidiyorum. O kadar kötü olmaz.
O kadar kötü olmaz mı?
Ne yaptım ki sana?
Yapmaman gerekeni.
O geldiğinden beri söylediğin ve yaptığın herşey. Tabii benim de.
Bunu yapma.
Yapıyorum.
Yapma !
Sana ait değilim ! Beni satın almadın !
Üzerimde hakkın yok ! Hiç kimsenin ! Kimsenin !
Burada kalıyorsun !
Bırak şunu.
Bırak şu bıçağı.
Korkuttum mu?
Devam et ! Defol git ! Defol !
Telefon edebilir miyim lütfen?
Seni uyarmıştım, seni küçük piç !
Bizi rahat bırak ve evinde otur !
İyi de, evimdeyim !
Seni küçük piç !
Cehenneme kadar yolun var !
Çıldırmış.
Silaha sarılmış, herkesi öldürmeye hazır olduğunu söyledi.
Yola koyulup ondan kurtuldum.
Yukarı çıkabileceğini bilemezdim.
Michel, Georges'lardan aradı. Nasıl yaptı bilmiyorum.
O ayrılırken ben ulaştım.
Başta, herşeyin
mahvolduğunu düşündüm...
planlar, Lorca'nın serileri,
masamdaki tüm tabaka...
Neredeyse heryeri yıkmıştı.
Sem çizimleri...
Lanet olsun.
Georges'in ailesinin ödünç verdiği orijinaller.
Şuna bak.
Ne olacak şimdi? Sigortalı değillerdi, değil mi?
Anahtarlar, lütfen.
Geri getiririm.
Dinliyorum.
Sola beş, ortaya dört, sağa üç.
Hayır. Evet, sağa üç.
Hangisi?
Bekle, baştan başla. Hatırlamıyorum.
Beş, dört, üç...
sola beş, ortaya dört, sağa üç...böyle.
Ne kadar?
Bir milyon.
Bu halleder.
S... E... T... E... Sete.
Küçük bir liman değil, gerçek bir liman.
Amcana göre, ben kimim?
Karım.
Minicik bir kafe. Yalnızca öğle yemeği servisi vardır.
Akşam yemeği bile olmaz.
Hatta amcam bile değil.
Size geldi, mesaj.
"Hasar tahmini".
"Diyelim 1 milyon".
"Sizi rahatsız etmemek için kasadan aldık".
Onlar almış.
Şaka değil.
Neredeler?
Rosalie gitmiş mi?
İyi.
Pahalı, ama değer.
Yardım et !
Üç numaralı masa. Kırmızı şarap ekşi.
Orospu çocuğu !
Istakozum var, 9 kilo balık.
İyi.
Catherine ne zaman geliyor buraya?
Cumartesi.
Sevinçli misin?
Onu özledim, biliyorsun.
Ya Cesar?
Onu düşünüyor musun?
Her gün. Normal bu.
Onu özlüyor musun?
Keyif alarak düşünebileceğin biridir o...
...ama, hayır, özlemiyorum.
Michel'i yeniden aradın mı?
Taslakları beğendiler mi?
Son taslakların çok eğlenceli olduklarını düşünüyorlar.
Kahretsin.
Dikkatimi dağıtıyorsun.
Mutluyuz.
Uzun süre yaşamak isterim.
Çok uzun.
Çocuklarım yaşadığı sürece.
Çocukların mı?
Başkaları da mı var?
Hayır, ama isterim.
Bir sürü.
Tekneleri ne zaman göreceğim?
Gördün.
Biriyle açılmak isterim.
Yarın.
Şimdi uyu.
Işığı açık bırak.
Kapıyı kapatma.
Nasıl istersen.
Ne alırsın?
Aynısından.
Fazla kimse yok mu?
Şimdi sessiz.
Sonra içmeye gelirler.
Arkadaşlarımdan birini tanıyor musun?
David?
Tanıyorum diyebilirim.
Karısıyla yüzüyor.
Bu gece burada olacak.
Hangi kumsalda biliyor musun?
Genellikle gittikleri... sahil yolunu görüyor musun?
Beziers'a doğru.
Al.
Beyfendi büyük olasılıkla gangster olduğumu düşünüyor.
Biliyorsun kendimde değildim.
Çıldırmıştım.
Bunu farkettim.
Neyse...
Ne güzel bir yer!
Paris havası korkunç.
İyi misin?
Perişanım. Tüm gece araba sürdüm.
Ve açım!
Arabayı gördün mü?
Arabayı değiştirdim. Bu dev canavarlardan birini istemiyorum artık.
Bizi nasıl buldun?
Michel.
Sana o mu söyledi? Stüdyo?
Doğru. Ona sordum.
Her şey yoluna girdi. Sana kendim söylerim demiştim.
Herşey eskiye döndü, tablolar, herşey.
Ve şu adamın çizimleri... Adı neydi...Georges.
Ona ödedim.
Hepsi bir servete mal oldu.
Bak hele kim varmış orada?
Yanıyorsun sen.
Ateşi var, değil mi?
Buraya gel.
Gel, şapkanı getir.
Demek kafe sahibi amcan ha?
Herşeyi biliyor.
Hoş bir adama benziyor.
Susadın mı?
İyi soru.
Ne diyordum, Paris korkunç.
Çok meşgulüz. Dolaşacak zaman yok.
Ben...
Çevirmen için birşeyler getirdim.
Her zamanki gibi, anlayamadım bunu.
Nereye koydum onu? Burada.
Hayır, bu...
Evi tanıdın mı?
Onun yaşındayken yazlarımızı...
burada geçirmiştik.
-Nerede? -Ln Vendée.
Satın aldım.
Tüm aile ve arkadaşlar için yer var.
Büyük bir ev...10 odalı olmalı...
ama hoş.
Dışarıdan bakınca küçük gibi...
içine girince, küçük bir Versailles...
ama gerçekten, çok güzel.
Mızrak dövüşü için ayakları üstünde durmak zorundalar...
burayla bura arasında.
Tam ortası. 10'u 10 geçe gibi.
Tümüyle denge sorunu.
Vinçler örneğin.
Bir vinç, dengede değilse...
en önemsiz bir esintide bile devrilir.
Catherine koşar. Ben kıyı boyunca yürürüm.
Unuttuğumuz bir ev bu.
Carla panjurların rengini hatırlıyor.
Aynı olmadığından eminim.
Ama biliyorsun, birisinin sevdiği şeyler...
boyayla kapatılamazlar.
Rüzgarlı bir Pazartesi, ben memnunum...
beşinci mektubumu yazıyorum ve beşinci kez sessizliğine hazırlanıyorum.
Aşağıdaki aile bireylerinin gülüşlerini duyabiliyorum...
ve eğer üzgün olduğumu yazarsam, bu dürüstlük olmaz, biliyorum.
Biliyorum bir daha seni asla görmeyeceğim.
Yine de, nerede olduğunu bilmek isterdim.
Neredesin?
Yaşıyorsun ve yanıt vermiyorsun.
Marité bir kayalıktan atlayarak ölümden kılpayı kurtuldu.
Simons aşık.
İki elbise satın aldım...
biri mavi, öteki beyaz.
Annem sürücü testini geçti.
Neden şimdi, merak ediyoruz.
Antoine bizi görmeye geldi.
Doğru değil. Bu giysileri satın almadım.
Yalnızca sana kendimden sözetmek istedim.
Aldırmazlığın incitmiyor, bunun adına...
"öfke" ve "unutkanlık" diyebilirim.
Cesar hep Cesar olarak kalacak, sen hep David...
...bana yol gösteren ama beni taşımayan...
...beni tutan ama götürmeyen...
...beni seven ama istemeyen.
Benim.
Görüyorum.
Nasıl gidiyor?
Ya sen?
İyi.
Hayır. Ön cama bir taş çarptı...
burnumun önünde tuzla buz oldu.
Eee?
Hoş, değil mi?
Perdeleri değiştirmişsin.
Demek ki, herşey harika.
Herşey harika.
Hepsi oradalar.
Rosalie hep meşgul.
Annesi arada bir geliyor...
çocuklar şişman ve sağlıklı.
Tatil işte.
Demek herşey yolunda.
Evet.
Hayır.
Aslında hiçbirşey yolunda değil.
Hiçbirşey.
Biliyorsun, Rosalie hem orada, hem değil.
Yapabildiğini yapıyor, istediğini değil.
Keyifsiz.
Başlangıçta, ilk zamanlar gibiydi... yani, eskisi gibi.
Şimdi gülüşü bile kof.
Yağmurda dışarı çıkıyor, boş.
Daha kötüsü, birşeyler istemiyor.
Mumya müzesinde gibi.
Gerçek bir insan gibi devinimli, ama aslında mum...
...ve bu beni deli ediyor !
Zavallı Cesar.
Evet, zavallı Cesar.
İyi de bunları neden anlatıyorsun bana?
Gelmen için.
Seçeneğim yok.
Neden olmasın?
Hayır işte.
Aptal olma.
Sen aptal olmuyor musun?
Ben aptal olmuyorum!
Gidecek diye korkuyorum.
Selam artist. Hey, nasılsın?
İyiyim. Michel, nasıl gidiyor?
İyi, tuttuğun kızın yazım bilgisi dışında.
Bakalım.
Telefon edebilir miyim?
Tabii. Telefon yukarıda.
Sağol.
- Bana iyi görünüyor. -Ona iyi görünüyor.
Çünkü kızın çok güzel götü var.
Marcel? Benim.
Hayır, Paris'teyim.
Bak...evet, güzel.
Bak. Lyon'a gidemem.
Çünkü yapamam, bu nedenle.
Haydi, siz üçünüz idare edersiniz.
Evet, evet.
Evet, Poitiers'te, evet.
Bilmiyorum !
Bağırmıyorum. Konuşuyorum.
Evet, bu gece ararım, ya da uğrarım. Doğru.
Evet, evet. İyi...hoşçakal.
Eee, bundan başka?
Bundan başkası yok işte.
Yaşantılarımız...onun, benim, senin.
O kaybederse, biz ikimiz de kaybederiz.
Ne yapmamı istiyorsun?
Bak David.
Dedim ki, sonunda eğer onunlaysa,
ondan bıkacaktır.
Bana geri dönecektir.
Şimdi, seni hayal ediyor. En kötüsü de bu.
Bir hayalle dövüşemem.
Yapamam.
Ondan vazgeçemem.
Kendime dedim ki...
"Belki David yapabilir..."
Hayır. David hiçbirşey yapamaz.
Artık bilmiyorum.
Bu nedir?
Bir katil mi?
Hayır.
Beni böyle mi görüyorsun?
Oraya geri dönüyorum.
Demek gelmek istemiyorsun.
Haydi, bu kadar yeter. Dur.
Hayır, durmayacağım.
Geldin ve herşeyi mahvettin !
Kes şunu !
Vurmak mı istiyorsun? Ben de vurabilirim, biliyorsun !
Defol Cesar.
İyiyim.
Saçında kalmış.
Kolun nasıl?
İyi.
Konyak.
Sen ödüyorsun!
Gidelim mi?
Ev.
Deniz.
Bu hafif bir dalga.
David burada !
-Nerede? -Orada.
Arabam bozuldu, o da kendininkini ödünç verdi...
...ben de onu davet ettim.
Motor nasıl?
Pompayı değiştiridim.
Sonra?
Çalışmalı.
Bir göz atalım mı?
Biz gidiyoruz. Birşey gerekli mi?
Denizi o zamandan beridir görmemiştim...
Neden bilmemi istemedin?
Ben de bilmiyordum.
Ev, herşey...mektuptaki gibiler.
Kimin mektubu?
Simon nerede?
Lütfen garajı temizleyin !
-Yağmur yağıyordu ! -Durdu !
-Ne var? -Taşınıyorum.
Louise'nin odasına gidiyor. Onun yatağını alırsın.
Gece üşür müsün?
Battaniyeler.
Çantan nerede?
Hiçbirşey getirmedim.
Böyle mi geldin ?
Ama...
Orada.
Gidip Cesar'ı getireyim, sonra yiyelim.
Kim için geldin?
Cesar mı, yoksa Rosalie mi?
Geliyorum !
Aküdendir diye düşündü, ama ben...
David'i neden getirdin?
Ben getirmedim.
Kendisi gelecek kadar büyümüş.
Kesinlikle. Kendisi gelmedi.
Bilmiyorum. Ona rastladım.
Caddede mi?
Hayır. Onun yerinde...
çünkü tablolar için gitmek zorundaydım.
Faturalar vardı, o da oradaydı.
O da dedi ki, "geliyorum".
Doğru.
Ne umuyorsun? Ne istiyorsun?
Senin mutlu olmanı.
Tabii, demek ondan.
David ve Cesar ile birliktelik.
Aynı anda.
Aklını okuyamıyorum.
Ya da kendininkini de.
Neden korkuyorsun?
Bunu bana mı soruyorsun?
Olayları sorgulamam. Onları görürüm.
O burada olmadığı zaman sen bomboşsun.
Madem ki o burada, göreceğim.
Göreceğiz.
İyi.
Selam, Michel.
İyiyim, sağol.
Çok iyi değil. Paris nasıl?
Telefonu ona veriyorum.
David, Michel.
Ne var, Louise?
Köpeği çalınmış.
Benim köpeğim değildi.
Nasıl çalınmış?
Evet, anlıyorum.
Gelmesini söyle ona.
Arabam için Marcel'i aramasını söyle.
Hazır olmalı.
Tamam. Bekle.
Ne zaman?
Bak. Buraya gel. Birlikte getir onları.
Nereye gidiyor?
Bir sözleşme için Poitiers'a.
Onun için kaygılanmamı, hatta ona acımamı istiyor.
Bu onun oyunu...
ama oynamayacağım.
Artık asla.
Sonra ne olacak?
Bilmiyorum, David.
Simon'un babasının odası... annemin ikinci kocası.
Kaç yaşındaydın?
On, oniki.
O zaman ona aşıktım.
Beni seviyor musun?
Evet.
Ama Cesar'ı seviyorsun, yoksa burada olmazdın.
Sen onu sevmeseydin, burada olur muydun?
Gitmedin.
Poitiers'a mı? Hayır, hayır.
Geri döndüm.
Onları arayacağım.
Tekneyi dışarı çıkaralım.
Emile güzel bir gün olacağını söyledi.
Arayan var mı beni?
Gece mi? Yok.
Elbisen hoş görünüyor.
Evet, buruşmuş...kahretsin !
Birşey olmadı.
Ama sen...
Ama ben ne?
Birşey yok.
-Selam. -Selam.
-Burada mısınız? -Evet, Cesar burada.
Ekmeği kes. Kahve yapacağım.
Uyumak istiyor musun?
Hey, Michel.
Söylesene, hızlı mı geldin?
Evet, bununla.
Fena değil.
Bizimle o, anne.
Şarap ister misin?
Hayır. Teşekkürler.
Kahve?
Hey, tekne kıyıda.
Uzaklaştıralım.
Yardıma gelir misin?
Çünkü ağır.
Kahretsin !
Gülme. Acır.
Su.
Bekle. Bekle.
Tamam, tamam.
Yanlış olan ne bilmiyorum.
Dövüşüyormuşum gibime geliyor.
-Kimle? -Benimle?
Sepet !
Tuttum !
Yalnızca sert bir rüzgar.
Şamandıralar arasından. Küçük dalgada gitmelisin.
Erken kalkacağız.
Oltaları atacak mıyız, Emilie?
Tabii. Çıkarken.
Üç.
Gerekli değil.
İki per, kız alır.
-Almamalı... -Korktun ha?
Ne? İki per, papaz alır.
Çok meraklıyım.
Kağıtları gizle, aptal.
Sen de bakma. Tek kağıt.
Üç papaz.
İki kağıt.
Üç papaz, iki as deseydim ?
Ful, papaz? Hayır.
Kahretsin !
-Olamaz. -Ne olamaz?
Kupa papazını atmıştım.
Evet, ama o düştü, ben de yerden aldım.
Demek hile yaptın !
Evet. Kızmadın mı?
Ne utanmaz!
Tabii, gerçek oyuncular pek hoşlanmazlardı.
Hepimiz yarın Paris'e dönüyoruz. Yatağa !
Bir daha !
Kesinlikle olmaz.
Saat kaç haberin var mı?
Henri senin için kaygılanıyor.
Ben de.
Bu yanıt değil.
Soru neydi?
Hoşçakal. İyi yolculuklar.
Ara beni.
Emile hangi cehennemde?
Ne zaman demişti sana?
Liman tarafında alırız.
Nerede?
Solda.
Bir tane var. Küçük bir tane.
Tüm yıl boyunca açılır...Emile ...her havada.
En son balıkçılardan biridir.
İyi bak.
Yakında tüm bu kıyı boyu apartmanlarla dolacak.
Tabii, kimileir hoş olacak.
İçeri girelim mi?
-Üşüdün mü? -Hayır.
Yarın balığa ne zaman çıkacaksınız?
Bizimle gel.
Hayır.
Neden? Güneşli olacak hava.
Hayır. İstemiyorum.
7'de iskelede olmalıyız.
Mavnayı geç.
Neyi?
Sonra küçük adaların ortası.
Evet. Orası.
Çakmağın var mı?
Hayır. Ateşin var mı, Emile?
Hayır. Sigara içmem.
İçmez misin?
İyi.
Bakalım.
Balık suyu, mayonez. Hepsi bu.
Gözlerinden rahatsız olmuyor musun?
Nedir merak ettim.
Bak, Marité. Bir levrek.
Rosalie gitti.
Ne?
Evet, gitti.
Ne diyorsun?
Bu sabah.
10 dolayında, Catherine ile...
ve tüm eşyalarını aldı.
Ama, ne dedi?
Hiçbirşey.
Biliyorsun, konuşmayı sevmezdi.
Bana öyle bakma.
Bana söylememişti.
Ama bu belli ki.
Bitti.
Yapabileceğim bir şey yok.
Arabamı al. Cesar ile gideceğim.
Çok hızlı gidiyorsun.
Hiç araba yok.
Ağaçlar var.
Ölmek isteyebilirsin, ama ben istemem.
Kahretsin !
Haydi. Dışarı çık.
Cesar insanların tartışmadan ayrılamayacaklarını düşünmüştü...
...ama tam da bu olmuştu.
Ne o ne de David Rosalie'yi aramaya kalkışmadı.
Rosalie önceleri kaygılandı...
sonra yatıştı.
Kendinden emin değildi...
ama zamanla olacağına inandı...
Kenti terk etti.
İş aradı ve Grenoble'da buldu.
David ondan iki kez haber aldı... Marité sayesinde.
Cesar da David'den öğrendi.
Sonra hiçkimseye yazmamaya başladı Rosalie.
Cesar kağıt oyunları oynadı ve önce çok kazandı...
ama sonraları kaybetmeye başladı.
Oynamayı bıraktı.
Azar azar işleri kardeşlerine devretti.
Evini sattı...
varoşlarda bir eve taşındı.
Cesar asla bir daha Rosalie ile konuşmadı.
David ile Cesar çokça görüştüler...
ama bir Amerikan dergisi teklifte bulununca...
David kabul edip gitti.
Trenlere, uçaklara bindiler.
Bir yıl ve sonra birkaç ay daha geçti.
Döndüğünde David, Cesar'da kaldı.
Nesnel olalım.
Tabii !
Orada kolayca kendi gösterini yapabilirsin...
eğer sana para gönderirlerse.
Bu seni güldürecek.
Daha bilmiyorsun.
Neredeyse evleniyordum.
Son dakikada, hayır dedim.
Ne için? Halimden memnunum.
Gerek yok...Ne istersem yaparım.
Düşünüyordum.
Le Havre'den Salı günü ayrılırız.
Birinci sınıf yataklı vagon. İlk durak...Edinburg.
Hafta sonu İskoçya'da, avcılık, balıkçılık.
Limonu uzat.
Salı öğleden sonra Le Havre'ye dönmüş oluruz...
ve akşama buradayız.
Sence nasıl?
Bence tamam, ama...
Ne?
Son teslim tarihin? Adamı arayacağım.
Hoş.
Evet, onu başka gün gördüm. Biz...